Training en Voeding

Techniek en kracht
De illustere twee eenheid?

door Peter van der Zon foto Shutterstock

Zolang Van taboe tot trainingswet
Ik vertel de lezer niets nieuws wanneer ik stel dat specifieke krachttraining, dat wil zeggen het trainen voor winst van kracht/massa voor een andere sport dan krachtsport pur sang (bv. gewichtheffen) lange tijd in het verdomhoekje heeft vertoefd. Krachttraining was iets voor patsers. Krachttraining, daar werd je log en langzaam van. Nee, techniek en uithoudingsvermogen daar kwam het op aan! Nemen we als voorbeeld voor de wijze waarop sommige sporters en trainers vanuit hun ivoren torens arrogant neerkeken op krachttraining. Erica Terpstra, de huidige voorzitter van de NSF*NOC koepel was ooit een topklasse zwemster die vooral uitblonk op de 100 meter. Op de Olympische Spelen van Tokio (1964) behaalde zij een bronzen en zilveren medaille. Toen haar eens gevraagd werd of ze ook aan krachttraining deed (een goed idee voor die korte afstanden), antwoordde Erica: 'Nee, niks voor mij. Ik wil straks nog in mijn trouwjurk passen.' Later werd ze lid van de tweede kamer en staatssecretaris voor sport. Het is cynisme om de verschijning van de 'tig kilo +' mevrouw Terpstra af te doen met: 'Krachttraining, nee... maar er is nu geen enkele jurk die haar past'. Voor de goede orde: Erica is inmiddels ruim veertig kilo afgevallen. Chapeau! Zie in dit verband haar boek: 'Help, ik val af'. Het taboe op krachttraining werd traag en geleidelijk doch radicaal afgebroken en specifieke krachttraining is nu een algemeen geaccepteerde routine in het trainingsprogramma van (bijna) iedere atleet of atlete in de meeste sporten.

(...)

Het gehele artikel kun je lezen in S&F Magazine uitgave 154.
Lid worden of oude uitgaven bestellen;
info@spabonneeservice.nl of bel met tel.: 0172-476085