Bodybuilding 

Bodytalk: Juliette Bergmann

Monday 01 November 2004
158
  • Facebook
  • Twitter
  • Pinterest

Volgend jaar, februari om precies te zijn, train ik 25 jaar en ben ik 23 jaar actief als wedstrijdbodybuilder en jurylid bij de NBBF/IFBB. In al die tijd heb ik nooit met gedachte gespeeld naar een andere bond over te stappen. Ik heb het altijd prima naar mijn zin gehad (en nog) bij de IFBB, ook in tijden dat ik wat minder presteerde en zelfs een keer po- sitief door de doping test kwam. Als ik terugkijk op al die jaren wens ik dat ik aan mijn dieet net zo trouw was geweest als aan de IFBB, wie weet was ik dan wel 10 keer Ms. Olympia geweest, wie zal het zeggen.

 

Feit is wel dat ik sinds 15 jaar weer het dieet volg dat ik volgde als amateur. In die 15 jaar ben ik nooit echt uit shape geweest en had ik controle over mijn lichaam. Ik kon een comeback maken na 13 jaar geen wedstrijden te hebben gedaan en gelijk de allerhoogste titel in de wacht slepen, de Ms. Olympia. Na het behalen van de amateurtitels Europees kampioen en Wereldkampioen zijn we de weg een beet- je kwijt geraakt. Voor de Ms. Olympia 1985 was ik de gedoodverfde winnaar, ik zou Cory Everson van haar troon stoten. Helaas, alles ging mis. Als je op dat niveau komt dan zijn er een heleboel mensen die graag advies geven zodat een beetje van je roem bij hen terecht komt. Uiteraard ben je nog een groentje, weet je niet alles en de mensen die tegen je aanpraten zijn niet zomaar de eerste de beste. Dus heel het dieet omgegooid en alles gedaan zoals laden, depleten, koolhydraten en ga zomaar door. Het resultaat is bekend: ik kwam niet in shape, dag Olympia. Het jaar daarop ging het wel iets beter en werd ik Pro- Wereldkampioen dames en Pro Wereld- kampioen koppels met Tony Pearson. Helaas was dit maar eenmalig, want op de Olympia kwam ik niet verder dan een zesde plaats. Hierna nog een paar jaar verder getobd voordat ik besloot om mijn bikini aan de wilgen te hangen en te doen waarom ik ben gaan trainen en uiteindelijk het best in ben: gewoon er altijd goed uitzien. Wat ik doe is eigenlijk heel eenvoudig: ik doe wat de bodybuilders uit de oude tijd ook hebben gedaan, rood vlees eten om, zonder vet, zwaarder en harder te worden en vis en kip eten om extra vet te verliezen of af te vallen. Ik ben ook een van de eerste body- builders die veel cardio gingen doen. Tegenwoordig doen alle profs, zowel mannen als vrouwen cardio maar nog niet zolang geleden was cardio een vies woord in de bodybuilding. Men was namelijk van mening dat als je cardio deed je spiermassa en kracht verloor. Nu, spiermassa en kracht is iets waar ik nooit een tekort aan heb gehad, ondanks het feit dat ik mijn dagelijkse training verdeel over 25 tot 45 minuten gewichttraining en 45 minuten cardio. Het is voor mij nu een stuk makkelijker om een wedstrijd voor te bereiden want ik verander niets aan mijn dieet en speel met cardio- en junkdagen. Ik ga dan ongeveer 3 maanden voor de wedstrijd van 1x naar 2x per dag cardio en mijn gewichttraining blijft hetzelfde als altijd. Mijn voeding verander ik ook niet, alleen haal ik er de junkdagen uit of als het te snel gaat doe ik er een extra junkdag bij. Wil ik geen junkdagen kwijt, dan doe ik nog meer cardio; soms wel 3 tot 4 keer per dag. Gelukkig is dit niet zo vaak voorgekomen, want ik moet ook nog werken. Je zult mij ook nooit met een bakje eten zien rondsjouwen, kenmerkend voor de bodybuilder, ik eet gewoon in restaurants of wat er te krijgen is. In een restaurant kun je altijd een stuk vlees of vis krijgen en wanneer je de rotzooi, patat, rijst, pasta etc. erom heen laat staan hoef je niet te letten op vet, je kunt dus gewoon een gebakken tong of biefstuk eten. Je kunt je ook tegoed doen aan een voorgerecht zoals carpaccio of gerookte zalm en garnalen. Dit doe ik zelfs wanneer ik een wedstrijd voor01-11-2004bereid. De afgelopen drie Olympia’s heb ik in vergelijking met vroeger heel relaxed gedaan zonder stress en gezeur. Een hoop mensen hadden niet eens in de gaten dat ik in voorbereiding was, omdat ik gewoon mijn werk deed, naar feestjes en evenementen ging zonder daar moeilijk te doen over mijn voeding. Op wedstrijd gebied is voor mij niets meer te behalen; ik heb alle belangrijke titels op zak. Dit is de reden dat ik heb besloten om er weer mee te stoppen en weer aan de andere kant van de tafel te gaan zitten. In volgende columns zal ik aandacht besteden aan mijn dieet en training en enkele dames die door mij persoonlijk worden begeleid.

Meer dan alleen spieren
Voedingsvezel: gezonde ballast