Andere Sporten 

Mountainbiken : Met het rubber door de blubber!

zondag 01 oktober 2017
95
  • Facebook
  • Twitter
  • Pinterest

Mountainbiken is populair in Nederland en België. Elk weekeinde is er wel een georganiseerde mountainbiketocht ergens in Nederland of België te vinden, voor jong en oud. Daarnaast zijn er in Nederland zo’n 100 vaste routes voorzien van bewegwijzering. Als je deze routes rijdt zul je merken dat Nederland meer hoogteverschillen heeft dan je wellicht zou denken. De meeste routes gaan door bossen, heidevelden en zandverstuivingen. Ook België kent iets meer dan 100 bewegwijzerde routes. Al met al, genoeg fietsplezier te beleven…

 

Wedstrijddisciplines

Binnen het mountainbiken worden verschillende disciplines onderscheiden. Voor elke discipline/gebruik is er een apart model mountainbike. Als eerste is er de Cross Country (ook wel afgekort als XC). Dit zijn korte wedstrijden (6-8 km) met weinig hoogteverschil over een heel gevarieerd terrein. Altijd met massastart. De gebruikte mountainbikes zijn licht (9 á 10 kilo), meestal gemaakt van carbon, titanium of aluminium. Een tweede discipline is de enduro. Het woord zegt het al: lang, 12 tot 24 uur races. Dit kan in verschillende categorieën: solo, duo’s, mix (man-vrouw), team (4 van hetzelfde geslacht) of mix team (5 mensen, mannen en vrouwen). Er is slechts één rijder van het team op het parcours. En het gaat er gek genoeg niet om wie er het eerste finisht, maar wie het meeste aantal rondes heeft gereden in de aangegeven tijd. Omdat de races zo lang duren zijn de mountainbikes ook comfortabeler: de fietshouding is rechter op, de fiets heeft meer vering en dikkere banden. Bij freeride gaat het niet zo zeer om een race, maar meer om skills. Het parcours bestaat uit meerdere drops, obstakels en ramps. Er zijn meerdere routes om het parcours te rijden. De rijder wordt beoordeeld op zijn route, de vloeiendheid waarmee gereden wordt en natuurlijk de tricks. In sommige gevallen ook nog de tijd waarin dit alles gedaan is. De freeride fietsen zijn steviger geconstrueerd en zijn daarom ook zwaarder (14 tot 18 kg) en ze zijn berekend op het doen van extreme dingen. Downhill is een race tegen de tijd om zo snel mogelijk van een heuvel naar beneden te rijden. Meestal wordt er in tijdsintervallen achter elkaar gestart (bv. elke 30 sec, elke min. enz). Wie dit het snelste doet, wint. Het terrein waarover gereden wordt, is extreem – steil en ongelijk terrein en de snelheid is hoog. Downhill mountainbikes zijn zo ongeveer de Formule 1 auto’s onder de mountainbikes, vanwege de vele technologische innovaties vooral op het gebied van vering, schokdemping en remmen. De downhill fietsen beschikken over veel vering, alleen achterversnellingen (dus niet voor), een tandblad met bashring (beveiliging tegen schade aan het tandwiel). Verder is de fiets degelijk geconstrueerd en weegt daarom rond de 20 tot 22 kg, hoewel sommige wedstrijdfietsen rond de 17 kg wegen. Nog meer disciplines zijn: super D, bike trials, 4 cross, epic riding en marathon. Super D is een mix van cross country en downhill. De race gaat meest naar beneden over paden die je in cross country tegenkomt. Ook zit er een kleine klim in (100 – 500 meter). Bike trials zijn balanceerwedstrijden over grote obstakels. Je krijgt strafpunten als je je balans verliest en een voet aan de grond zet. 4 Cross (4X), de naam zegt het al, met 4 rijders tegelijk zo snel mogelijk van start naar finish. Er kan er slechts 1 winnen! De mountainbikers die aan epic riding doen, zijn wel echte bikkels. Dit zijn hele dag of meerdaagse races in de wildernis ver van de bewoonde wereld. En als laatste de marathon. Marathon mountainbiken is een zware discipline met afstanden van 60 tot 100 kilometer over bergachtig terrein. Races langer dan 100 km worden ultramarathons genoemd.


Recreatief mountainbiken

Zowel Nederland als België kennen een groot aantal recreatieve mountainbikers. Mensen die lekker in de vakantie of in het weekend spektakel willen op de fiets in de vrije natuur, samen met vrienden werken aan de conditie en angsten en obstakels overwinnen.

 

Fietstips

Als je over de onverharde paden crosst met je mountainbike kun je nogal wat dingen tegenkomen: klimmen, afdalen, modder, bochten, kuilen, boomstammen en een valpartij. Het vergt fietstechniek of rijvaardigheid om met al deze omstandigheden goed om te gaan. Nieuwsgierig? Lees snel verder…


Klimmen: op een groot aantal routes kom je steile, lastige klimmen met veel obstakels tegen. Velen haken af door de moeilijkheidsgraad. Oplossing: goede houding, versnelling in de allerlaagste stand en zoek de weg van de minste weerstand (lees: minste obstakels). Rij langs gladde boomwortels of ga er overheen onder een hoek van 90 graden. De standaard fietshouding voor klimmen bestaat uit het buigen van je ellebogen, iets naar voren geleund en met de rug recht. Leun als het ware tegen je stuur aan. Veel fietsers denken dat je achterwiel eerder wegslipt als je iets naar voren leunt, maar dat is niet waar. Maar het is ook zo dat de ene klim de andere niet is. Oefening baart kunst geldt ook hier. Ga experimenteren met staand klimmen en zittend klimmen, zoek uit waar het punt ligt waar je achterwiel uitbreekt, zoek je balans, en zo vind je uit waar je beperkingen liggen. En als laatste een tip: wat voor klim je ook te wachten staat, blijf altijd je eigen tempo rijden en verder: gewoon hard doortrappen!

 

Afdalen: Afdalingen kunnen zo steil zijn dat je liever gaat lopen. Zolang de helling niet loodrecht is, kun je naar beneden fietsen. 

Tijdens het afdalen moet je goed werken met je houding. Verplaats je gewicht zo veel mogelijk naar achteren, met je billen achter het zadel. Deze positie voelt misschien heel vreemd aan, maar zo is het bijna onmogelijk om voorover over je stuur te duikelen. Rem daarbij veel bij met je achterrem en rem gedoseerd met je voorrem. In een afdaling kun je ook veel onverwachte kuilen of boomwortels tegenkomen. Je kunt veel risico nemen door er langs proberen te gaan met hoge snelheid, maar je kunt er ook overheen springen. Eerst trek je daarbij je voorwiel omhoog, verplaats daarna je gewicht iets naar voren zodat je het achterwiel makkelijk mee kunt trekken. Doe dit alleen als je een (beetje) geoefende mountainbiker bent. Verder nog een paar algemene afdalingstips: stop nooit halverwege een helling, want er kunnen fietsers in hoge snelheid achterop komen. Raak niet in paniek als de hobbels en bobbels harder aankomen dan verwacht, maar vang zoveel mogelijk schokken op met iets gebogen armen en benen.

 

Bochten: In sommige routes kom je ze tegen: haarspeldbochten. Het belangrijkste is dat je niet te snel de bocht induikt. Verminder dus je snelheid voor het bereiken van een haarspeldbocht! Dan doe je het pedaal aan de buitenkant van de bocht naar beneden zodat je aan de binnenkant het pedaal helemaal omhoog hebt staan. Zo voorkom je dat als je fiets schuin door de bocht gaat, je pedaal vast blijft haken op de grond. Nu zet je je lichaamsgewicht naar de buitenkant, maar je lichaam gaat wel mee in de bochtbeweging. Kijk ook altijd in de richting waar je heen wilt.

 

Modder: in onze zachte winters wil het nogal eens flink regen, waardoor menig mountainbike route veranderd in een modderbad. Voor modder heb je banden nodig met grote noppen. Pomp je banden niet te hard op, zo creëer je een groter draagvlak en zak je minder diep in de modder weg. Probeer ook achter op je zadel te blijven zitten en schakel naar een versnelling lager, dit voorkomt spinnen van het achterwiel.


Snelheid: sommige mountainbike acties gaan gewoon beter als je voldoende snelheid hebt. Het gaat vaker fout bij een te lage snelheid. Waarom? Bij een hogere snelheid betekenen obstakels minder en ga je minder sturen, ten eerste om je snelheid niet kwijt te raken, en ten tweede om de macht over het stuur niet te verliezen. Rijd daarom gewoon over het obstakel heen (als het tenminste niet te groot is). Een hogere snelheid betekent meer stabiliteit dan een lage snelheid.

 

Boomstammen: een boomstam of uitstekende wortel is vaak de oorzaak van een valpartij of schade aan de fiets. Zorg dat je voldoende snelheid hebt. Til je voorwiel op de boomstam en breng daarna je gewicht naar voren. Op die manier til je gemakkelijker je achterwiel er achteraan. Onthoud ook dat je je pedalen horizontaal houdt en niet één hoog en één laag, want dan blijft het lage pedaal achter het obstakel hangen. Voor de goede orde: een obstakel hoger dan 20 cm is geen obstakel meer, maar een uitstekende kans op een valpartij!


Valpartijen: als je denkt dat je kunt mountainbiken zonder een keer te vallen, vergeet het maar (ik spreek uit eigen ervaring). Laat je nooit overhalen tot acties waar je niet volledig achter staat. Vind je de afdaling te steil, loop dan met je fiets naar beneden. Verken eerst een afdaling voordat je er in volle snelheid overheen raast. Rijd ook niet te dicht op elkaar. Mocht iemand plotsklaps vallen of stoppen, dan zit jij er niet meteen bovenop. Neem voor de zekerheid altijd een EHBO-setje en een mobieltje mee als je gaat fietsen!

Voeding:   Als je denkt dat je gewonnen bent omdat je het beste materiaal hebt, dan ben je er aan voor de moeite. De juiste voeding bij mountainbiken is en blijft dan ook één van de belangrijkste voorbereidingen aan die helse rit. Zorg voor voldoende vloeistof want reeds bij verlies van 2% lichaamsvocht moet je al inboeten in krachten. Een snelle start zonder de juist voeding in het rugzakje of in de bidon kan je uiteindelijk duur komen te staan.  Vandaag de dag zijn er geen excuses meer om niet voldoende gehydrateerd te zijn of onvoldoende langzame en snelle suikers bij te hebben. Zo zijn er veilige manieren om de juiste sportvoeding te nuttigen in de vorm van  Isotone Energy gels , dorstlessers op basis van waxymaize (zetmeel) die zeer maagvriendelijk zijn, of om de laatste dip te voorkomen wat extra kracht voeder voor die extra punch. Voeding voor, tijdens en als recuperatie  = een must ! Bij twijfel, neem contact op met sporthulp.com, de proffessionele begeleiding bij duursport. 

 

Belangrijk! Draag altijd een fietshelm. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Helaas ben ik er zelf een keer bij geweest dat iemand zonder helm viel tijdens een afdaling en tijdens het valbreken zijn hoofd openhaalde aan een steen. Daar sta je dan middenin het bos met een groot gat in je hoofd! Vanaf die dag zet je echt wel een fietshelm op, ook ’s zomers wanneer het heel warm is! Je hebt tegenwoordig zeer goed ventilerende helmen die je hoofd ook in de zomer koel houden.

 

Mountainbikes

Als je een mountainbike aan gaat schaffen, zijn er een aantal zaken heel belangrijk. Als eerste: de framemaat. Hoe groot met de fiets zijn? Er bestaat in Nederland en België een aantal testcentra om een optimale framemaat bij je lichaamsafmetingen te zoeken. Ben je nu een meer recreatief rijder en zie je een tocht naar een testcentrum niet zo zitten, dan bestaan er nog een paar websites waar aan de hand van een aantal vragen de juiste framemaat uitgerekend wordt. Een van die websites is www.bikefitting.com. Bij een te klein frame kan het voorkomen dat het hoogteverschil tussen zadel en stuur te groot wordt. De zadelpen kan vaak een heel eind de lucht in, maar de hoogte-instelling van de stuurpen is beperkt. Aan de andere kant kan een te groot frame een te lange bovenbuis hebben, waardoor de afstand van zadel tot stuur te groot wordt en je een heel oncomfortabele zithouding krijgt.

 

Tabel 1: voordelen en nadelen vering  
Voordelen Nadelen
   
Comfort van de rijder. Kan de prestatie gunstig beïnvloeden
omdat het minder vermoeiend fietst
Rendementverlies: vering slokt energie op. Je stopt je energie in de vering i.p.v. in de snelheid.
Bescherming van het materiaal, voornamelijk minder lekke banden. Beïnvloedt rijeigenschappen. Vering maakt sturen en springen onvoorspelbaar.
Bodemcontact van de banden, waardoor remmen en sturen effectiever kan zijn. Meer onderhoud. Er kruipt vuil en vocht in bewegende delen van de vering.
  Gewicht
  Prijs
  Hoogteverlies door vering, waardoor kettingblad makkelijker obstakels raakt.

 

Als je dan een geschikt frame hebt gevonden, komen de onderdelen om de hoek kijken. Als je nog niet ingewijd bent in de vaktermen dan vliegen de onderdelennamen LX, Deore, XTR, XT, Alivio, Acero en Altus je om de oren. Dit zijn allemaal kwaliteitsgroepen voor onderdelen (remmen, schakelsystemen, naven enz). Altus, Acero en Alivio zijn onderdelen voor mountainbikers die veelal op verharde paden en op de weg fietsen. Kies je toch voor iets ruiger terrein dan kun je het beste Deore en LX onderdelen gebruiken, waarbij LX kwalitatief beter is dan Deore. Vind je snel schakelen en hoge duurzaamheid belangrijk, kies dan voor XT groepen (hier betaal je dus duidelijk ook meer voor). Hier fietsen ook een heleboel wedstrijdfietsers mee. Dan rest nog XTR, dit is het neusje van de zalm (ook voor competitiefietsers). Tegenwoordig is er ook een heel scala aan voorvorken te koop, de meeste verend, hetzij met stalen veren, luchtgeveerd of met een oliedemper. Aan vering zitten voordelen, maar ook nadelen (zie tabel 1). Heel veel voorvorken kennen een lock-out functie, waardoor je hem ‘stijf’ zet en je dus de vering kwijt bent. Zo krijg je het beste van beide. De duurdere systemen kennen een knopje op het stuur waarmee je de lock-out in of uit kunt schakelen. Goedkopere systemen vergen iets meer moeite.

 
Als laatste de wielen en banden. De meeste mountainbikes hebben 26 inch wielen, maar ook 24 of 29 inch kom je nog wel eens tegen. Ook is er nog variatie in de breedte van de wielen. Standaard is 1,9 tot 2,1 inch. Bij freeride en downhill worden iets bredere wielen gebruikt (2,8 inch). Er bestaan ook een heleboel verschillende banden: gladde straatbanden, straatbanden met een gleuf, banden met noppen (voor ruig terrein) en sneeuwbanden. Normaal gesproken wordt in de buitenband een binnenband gebruikt. Maar tubelessbanden worden ook steeds populairder. Deze banden hebben geen binnenband meer. Nadeel op dit moment is het iets hogere gewicht en de hoge aanschafprijs van deze banden zowel als de wielen, omdat er een speciale velg voor nodig is. Nu heb je alles wat je nodig hebt om lekker te gaan fietsen. In tabel 2 vind je nog wat fietstermen en wat ermee bedoeld wordt.

 

 

Tabel 2: uitleg fietsonderdelen  
Naam onderdeel Uitleg 
   
balhoofd  lagers waarmee de voorvork in de balhoofdbuis draait
balhoofdbuis  deel van het frame waar de voorvork doorheen loopt
bracket  trapas 
cassette  achterbladen, meestal bestaande uit 9 of 10 bladen
crank  verbindingsstuk tussen trapas en de pedalen
crankset  cranks + bladen
derailleur   apparaat bij achter- en/of voortandwielen dat ervoor zorgt dat je in een andere versnelling kunt fietsen, door de ketting via andere tandwielen te laten lopen 
   
full-suspension vering in de achtervork, dan ook bijna altijd in de voorvork. Tegenovergestelde: hard-tail 
groep  geheel aan bewegende onderdelen
Hard-Tail geen vering in de achtervork. Tegenovergestelde: Full-Suspension
kettingblad  in het algemeen tandwielen waar een ketting overheen loopt, bij fietsen in het bijzonder: de tandwielen bij het crankstel, ook wel voorbladen genoemd 
   
lefty   verende voorvork met slechts 1 arm in plaats van 2 (vandaar de naam lefty, de arm zit altijd aan de linkerkant)
naaf  onderdeel dat zorgt voor de lagering tussen as en wiel
pedaal  “trappers”, verbinding tussen de schoenen en de cranks
Q-factor  afstand (in mm) tussen de beide pedalen; hoe kleiner, hoe efficiënter de trapbeweging 
rigid  geen vering 
shifter  versnellingsschakelaar 
sloping frame  frame met een kortere zitbuis en een schuin oplopende bovenbuis 
SPD-pedaal   het meest gebruikte kliksysteem voor pedalen. Afkomstig uit het wielrennen (speciale schoenen en clips vereist) 
   
stuurnok  verbinding tussen de voorvork en het stuur 
trapas  as die de beide cranks verbindt 
toeclips  oud pedalensysteem, waarbij de schoen in een korfje wordt geplaatst 
voorvork   tweebenig onderdeel waar het voorwiel in vastgeklemd zit. Staat via het balhoofd in verbinding met het frame 
   
zadelpen  pen die het frame verbindt met het zadel
zadelstrop  klem die de zadelpen in het frame klemt

 

Onderhoud

Een mountainbike is gemaakt om door zwaar terrein te rijden. Je fiets krijgt het daarom soms zwaar te voorduren, dus is goed onderhoud van belang. Regelmatig onderhoud verlengt de levensduur van je mountainbike en alle onderdelen ervan. Als er bijvoorbeeld van achter een struik een korte steile heuvel opduikt, moet je snel schakelen. De ketting moet dan in een fractie van een seconde naar een ander kettingblad deraillen. Is je fiets niet goed onderhouden, dan lukt dit al snel niet meer. Een klein beetje zand is snel opgepikt en dan hebben we het nog niet over de serieuze blubber die je in regenachtige perioden oppikt. Het schoonmaken van je mountainbike na het fietsen is niet moeilijk. De fiets hoeft niet uit elkaar te worden gehaald. Begin altijd met het wassen van je fiets. Is hij niet zo vies dan zou je een emmer sop en een spons kunnen gebruiken. Bij een serieus vieze fiets kun je beter de tuinslang pakken. Kijk uit met een hoge drukspuit. Richt daarmee nooit op korte afstand op lagers, trapas, balhoofd en wielnaven. Waarom mag je die onderdelen niet afspuiten met een hoge drukspuit? Dan spuit je het vet weg, dat op die plaatsen nodig is. Is het ergste vuil eraf, dan kun je de fiets afpoetsen met een doek, om het achtergebleven vuil weg te halen. 

 Controleer nog even de volgende plekken op water en vuil: kabels, rubberen afdekhoesjes van de voorvork, balhoofd en zadelpen. Ook de remblokjes verdienen extra aandacht. Vaak blijft er vuil in de spleetjes van de remblokjes zitten. Maak deze regelmatig schoon, zo gaan remblokjes langer mee, maar ook de velgen! De ketting en de tandwielen zijn moeilijker schoon te maken. Met een sopje en spons of doek kom je er meestal niet goed bij. Hier is dan ook speciaal apparaatje voor gemaakt: het kettingreinigingsapparaat. Bij dit apparaat heb je een ontvettend schoonmaakmiddel nodig, bij voorkeur biologisch afbreekbaar. Gebruik nooit een agressief reinigingsmiddel. Is alles schoon en kraakvrij, dan moet je ketting, draaipunten en derailleurs (en eventuele klikpedalen) inspuiten met Teflonspray. Eens in de zoveel tijd is het goed om je hele fiets een grote beurt te geven. Op internet staan meerdere sites met uitleg hierover. 

 

Routes

De vaste mountainbikeroutes in Nederland en België worden meestal aangegeven met de plaatjes. Zowel Nederland als België kennen elk zo’n honderd vaste routes. De ANWB heeft een boekje uitgebracht: Routegids Mountainbike, 72 mtb-routes in Nederland voor € 14,95. Hierin vind je uitgebreide informatie over het terrein dat je tegenkomt, de route en een kaartje voor de aanrijroutes en parkeerplaatsen. Wil je er niets voor uitgeven, dan kun je in Nederland kijken op de website: www.atbroutes.nl en in België op www.mtbroutes.be. Het leuke aan de Nederlandse website is, dat ze mountainbikers vragen de routes te beoordelen. Uit die scores maken ze een lijst met de mooiste routes. In tabel 3 vind je de top tien mooiste routes van Nederland. Ook worden er elk weekend wel tochten georganiseerd. Leuk voor de afwisseling als je niet altijd over de vaste routes wilt fietsen. Dit zijn er veel te veel om in dit artikel te noemen maar op www.mountainbike.nl vind je een overzicht van alle georganiseerde toertochten in Nederland. De Belgische mountainbikers kunnen kijken op www.mountainbike.be onder: kalender.

Gedragregels

Mountainbikeroutes zijn aangelegd voor mountainbikers, maar ook om schade aan de natuur te voorkomen. Het is daarom van belang je te houden aan een aantal gedragsregels tijdens het mountainbiken.

• Toon respect voor de mooie natuur waar je doorheen fietst, blijf daarom alleen op de aangegeven paden. Ga niet op wandelroutes fietsen!

• Houd je aan de rijrichting.

• Waarschuw andere mountainbikers op tijd. Een vriendelijke groet als dank voor het passeren werkt een heel stuk beter dan schreeuwen.

• Mochten er wandelaars afgedwaald zijn naar een mountainbike route passeer ze stapvoets en niet op hoge snelheid. Zeker kleine kinderen of een hond kunnen soms op het laatste moment een onverwachte kant opschieten.

• Laat geen afval achter.

• Fiets in kleine groepen (max. 6-8 personen).

• Pas je snelheid aan als verschillende routes elkaar kruisen.

 

  Tabel 3: top 10 mooiste mountainbikeroutes van Nederland  
Rang  Naam route Provincie
     
1 Sleen  Drenthe 
2 Gulpen  Limburg 
3 Zeddam  Gelderland 
4 Dorst  Noord-Brabant
5 Heerlen  Limburg 
6 Epen  Limburg 
7 Holten  Overijssel 
8 Schoorl  Noord-Holland 
9 Bergschenhoek  Zuid-Holland
10 Luyksgestel  Noord-Brabant

 


Fietspark Winterberg

Net achter het Duitse Roergebied bevindt zich een klein Duits skigebied. Ideaal om zomers te mountainbiken. Inderdaad, maar dat is niet alles. De Duitsers hebben daar een heus Bikepark gemaakt! Je kunt met een stoeltjeslift omhoog (jij en je fiets) en dan via verschillende routes naar beneden. Voor ieder niveau is hier van alles te beleven: Oefenparcours: Hierin kun je je voorbereiden op de afdalingen in het park. Het oefenparcours is 1 km lang en bevat 12 sprongen, 4 drops, kombochten en te befietsen houten stellages (north shore). Free Cross: dit 1300 meter lange afwisselende parcours is een mix tussen mountainbiken en biker cross. Het parcours kent hoge kombochten (dus voor hoge snelheden), drops, haarspeldbochten, sprongen en north shore elementen. Deze route is ook geschikt voor mountainbikers die nog niet zo geoefend zijn.

 

Downhill: Deze route is 1000 meter lang door het bos. Deze route kent ongeveer 20 sprongen (drops en gaps), een stenenveld, passages met veel boomwortels en natuurlijk kombochten. Deze route is niet geschikt voor beginners. North Shore: Deze 750 meter lange baan bestaat uit vele houten stellages waar je overheen kunt fietsen, variërend tussen 10 en 100 cm breed. Verder kom je drops tegen van verschillende hoogten, een aantal wipwappen op hoogte, een houten roller coaster en superhoge houten kombochten. Je raadt vast al wel dat deze route totaal ongeschikt is voor beginners! 4 x: Deze route is gebouwd op de bobsleebaan! Hier kunnen 4 bikers tegelijk, al racend, naar beneden. Maar vergis je niet, het is nog best een moeilijk parcours met step-ups (obstakels waar je bovenop moet springen), step downs, sprongen en kombochten. Deze route wordt als licht tot middelzwaar bestempeld.


Slopestyle: Dit 400 meter lange parcours bevat alles wat je nodig hebt om trucs te doen op je mountainbike: sprongen, een hangbrug, houten torens enz. Makkelijk: nee, leuk: ja! Fun ride: Deze 400 meter lange route is een mix tussen north shore en slopestyle. Dus erg veel houten elementen, sprongen, houten kombochten en andere verrassingen. Deze route wordt als middelzwaar tot zwaar bestempeld. Continental Track: geschikt voor zowel beginners als gevorderden. Deze 500 meter lange route bevat: north shore elementen, jumps, kombochten, een kleine funbox (vierkante houten box waar je vanaf kunt springen) en corner jumps. Het mooie aan het hele park is dat je bij elke moeilijke passage een alternatief hebt, zij noemen dat een ‘chickenway’. Bij het Bikepark is ook een camping te vinden en een fietsverhuur waar ze het  nodige beschermingsmateriaal verhuren (wel aan te bevelen). Voor 25,- euro per dag pak je je hele lichaam goed in: helm, rug en borst beschermer, elleboog- en scheenbeenbeschermers. Kijk voor meer informatie over Bikepark Winterberg op www.bikepark-winterberg.de. Nu is het bikepark in Winterberg niet het enige bikepark. Je vindt onder andere bikeparks in: Todtnau (Duitsland), Boppard (Duitsland), Leogang (Oostenrijk) en Verbier (Zwitserland). 

 

 

Photo by Sam X on Unsplash
Photo by David French on Flickr
archief S&F 146
Creatine gezond voor nieren
Waar spieren zitten, zitten geen hersenen en van het ijzer word je niet wijzer